Ormancılığın Görünmeyen Gücü: Vefa

Orman teşkilatında yaşanan son geniş kapsamlı görev değişiklikleri, sadece makamların el değiştirmesiyle sınırlı kalmadı. Türkiye’nin dört bir yanında yıllarca aynı sofrayı paylaşan, aynı yangına koşan, aynı yağmurun altında nöbet tutan ormancıların içinde bambaşka duygular da harekete geçti. Kurumun farklı bölgelerinde düzenlenen vefa geceleri ise işte tam da bu yüzden sıradan birer organizasyon değil; emek, dostluk ve aidiyetin sahneye çıktığı anlamlı buluşmalar oldu.

Kamu kurumlarında çoğu zaman sadece atamalar konuşulur. Kim geldi, kim gitti… Oysa orman teşkilatı biraz farklıdır. Çünkü burada kurulan bağlar sadece makam ilişkisi değildir. Aynı yangının içine giren insanların arasında oluşan kardeşlik vardır. Günlerce ailesini görmeden görev yapan insanların ortak hatıraları vardır. Bu yüzden görev değişiklikleri bazen bir tayinden çok daha fazlasını ifade eder.

Son dönemde birçok bölgede düzenlenen vefa programlarında bunu açıkça görmek mümkündü. Kimi zaman yıllarca birlikte çalışan personelin gözyaşları, kimi zaman bir bölge müdürünün personeline sarılırken yaşadığı duygusal anlar, kimi zaman da yapılan konuşmalardaki samimiyet… Hepsi aslında orman teşkilatının ne kadar güçlü bir kurumsal ruha sahip olduğunu gösteriyordu.

Çünkü ormancılık sadece masa başında yürütülen bir görev değildir. Dağda, arazide, yangında, çamurun içinde verilen büyük bir mücadeledir. Böyle bir mücadelede insanlar birbirinin sadece çalışma arkadaşı olmaz; kader arkadaşı olur. İşte bu yüzden vedalar da kolay olmaz.

Vefa gecelerinde yapılan konuşmalarda en çok dikkat çeken cümlelerden biri ise “Bu kurum bir ailedir” sözleri oldu. Belki dışarıdan bakıldığında klasik bir ifade gibi görülebilir. Ancak orman teşkilatının yapısını bilenler için bunun sadece bir cümle değil, yaşanmışlığın özeti olduğu çok nettir.

Yıllarca aynı bölgede görev yapan bir müdürün ardından personelin ayağa kalkarak dakikalarca alkışlaması, bir şefin personeliyle vedalaşırken sesinin titremesi ya da genç mühendislerin büyüklerine duyduğu saygıyı açıkça göstermesi; bugün birçok kurumda özlenen tabloyu ortaya koymaktadır.

Elbette devlet kurumlarında değişim kaçınılmazdır. Yeni isimler gelir, yeni görevler başlar. Ancak önemli olan, geride bırakılan izin nasıl olduğudur. Makamlar geçicidir ama insanların gönlünde bırakılan iz kalıcıdır. İşte son dönemde düzenlenen vefa geceleri bize bunu bir kez daha hatırlattı.

Orman teşkilatı, 187 yıllık köklü geçmişiyle sadece ağaç yetiştiren değil; aynı zamanda insan yetiştiren bir kurumdur. Disiplini kadar vefasıyla da güçlüdür. Ve belki de bu yüzden, görev değişiklikleri sonrasında ortaya çıkan o samimi görüntüler toplumun birçok kesiminde karşılık bulmaktadır.

Çünkü bu ülke hâlâ vefayı unutmayan insanların omuzlarında yükseliyor.

• Etiketler
• #Orman
• #delil ateş